Kurs spawania

Kurs spawania


Kategoria kursów: Oferta kursów

Prowadzimy szkolenia z zakresu spawania w najbardziej poszukiwanych na rynkach pracy (w kraju i za granicą) metodach spawalniczych.

CENA SZKOLENIA DLA JEDNEJ METODY 800 zł. - 1400 zł.*

* Cena zależna od posiadanych umiejętności i wiedzy  

 

Oferujemy kursy spawacza podstawowego i ponadpodstawowego metodami: MIG, MAG, TIG, MMA, GAZOWE, CIĘCIE PLAZMOWE, CIĘCIE GAZOWE

  • TIG (141) Tugsten Inert Gas - Spawanie za pomocą łuku elektrycznego, nietopliwą elektrodą wolframową w osłonie gazów obojętnych. Metoda niezwykle precyzyjna, umożliwiająca spawanie zarówno stali "czarnych" jak i nierdzewnych - austenitycznych. Uczymy w tej metodzie zarówno spawania blach jak i rur, spawania pachwinowego i doczołowego z wykorzystaniem gazów formujących we wszystkich możliwych pozycjach spawalniczych (łącznie z HL045). Metoda wykorzystywana bardzo szeroko w przemyśle, motoryzacji, budownictwie oraz pracach artystycznych. Wymaga sporej wiedzy i cierpliwości. Nauka nie jest łatwa lecz nabyte umiejętności przynoszą dużą radość i satysfakcję. Metoda dla tych, którzy chcą wybić się poza przeciętność. Wiedza i nabyte na kursie umiejętności pozwalają na zdobycie dobrze płatnej pracy w zawodzie spawacza.

 

  • MIG/ MAG (135,136)  MIG/MAG (ang. Metal Inert Gas / Metal Active Gas) –spawanie, elektrodą topliwą w osłonie gazów obojętnych (MIG, metoda 131) lub aktywnych (MAG, metoda 135). Jako gazy osłonowe obojętne najczęściej stosuje się argon lub hel. Natomiast jako gazy osłonowe aktywne – dwutlenek węgla lub jego mieszaninę z argonem. W metodzie MIG/MAG łuk elektryczny jarzy się między spawanym materiałem, a elektrodą w postaci drutu. Łuk i jeziorko ciekłego metalu są chronione strumieniem gazu obojętnego lub aktywnego. Metoda nadaje się do spawania większości materiałów, dobierając druty elektrodowe i gaz osłonowy, odpowiednie dla różnych metali

 

  • MMA (111) - Manual Metal Arc - Spawanie za pomocą łuku elektrycznego, metalową elektrodą otuloną. Jedna z najstarszych metod spawania, mało efektywna lecz wymagająca od spawacza sporych umiejętności manualnych. 5. 311 - Spawanie Acetylenowo - tlenowe - Jest to metoda spawalnicza nie wymagająca dostępu do zasilania elektrycznego. Do utworzenia jeziorka spawalniczego a co za tym idzie również spoiny wykorzystywana jest energia pochodząca ze spalania mieszanki gazów (tlenu i acetylenu). Metoda wykorzystywana w warsztatach, budownictwie oraz w branży instalacyjnej (instalacje grzewcze i sanitarne). Przy zastosowaniu lancy tnącej, można tę mieszaninę gazów wykorzystać również do cięcia elementów stalowych

 

  • Spawanie gazowe polega na stapianiu brzegów metali łączonych przez nagrzewanie płomieniem powstającym ze spalania się gazu palnego w atmosferze dostarczanego tlenu. Proces może być prowadzony przy użyciu spoiwa lub bez jego udziału (np. spoina brzeżna). Przygotowanie materiału do spawania uzależnia się od rodzaju i grubości materiału. Przy spawaniu blach o grubości do 2 mm należy zagiąć krawędzie blachy na wysokość trzech grubości blachy, do takiego spawu nie jest wymagana spoina. Podczas spawania elementów, których grubość waha się pomiędzy 2-4 mm odsuwa się je od siebie na odległość równą pół grubości materiału. Spawanie metali grubszych, między 4-12 mm, krawędzi tych elementów ukosuje się jednostronnie w kształcie litery „V”. Przy spawaniu elementów grubych, powyżej 12 mm, krawędzi materiałów ukosuje się obustronnie, w kształcie litery „X”.

 

  • Cięcie gazowe, znane również jako tlenowe jest bardzo popularną metodą rozdzielania metali, zwłaszcza cięcia stali niskowęglowych i niskostopowych.Proces cięcia gazowego polega doprowadzeniu materiału do tzw. temperatury zapłonu, a następnie spaleniu i wydmuchaniu płynnych tlenków metalu za pomocą strumienia tlenowego pod dużym ciśnieniem. Metoda jest skuteczna dzięki konstrukcji stosowanego tu palnika, który wydmuchuje tlen, wcześniej mieszając go w odpowiedniej proporcji z gazem palnym. Jako gaz palny, służący do podgrzania, stosuje się zwykle acetylen, bądź propan-butan. Cięcie acetylenowo-tlenowe pozwala na szybkie osiągnięcie bardzo wysokiej temperatury, jednak bardzo często ze względu na oszczędność i brak potrzeby bardzo szybkiego nagrzewania (np. przy cięciu zautomatyzowanym), ekonomiczniejsze jest cięcie propanowo-tlenowe.Cięcie metodą tlenową pozwala na rozdzielenia stali o grubościach dochodzących nawet do 300mm, jednak niestety ze względu na duży obszar strefy wpływu ciepła praktycznie niemożliwe jest rozdzielania cienkiej blachy (poniżej 3mm). Wpływ na grubość cięcia ma dobór palnika, które dzielą się na uniwersalne (do spawania i cięcia) oraz przeznaczone wyłącznie do cięcia, drugie z nich mogą wydmuchiwać tlen pod wyższym ciśnieniem.

 

  • Cięcie plazmowe– proces cięcia metali (stali, stopów aluminium, stopów miedzi itp.) przy zastosowaniu łuku plazmowego. Cięcie plazmowe prowadzone jest w sposób zmechanizowany lub ręczny. Procesy cięcia zmechanizowanego dotyczą głównie cięcia przy zastosowaniu przecinarek CNC lub robotów przemysłowych. Źródłem ciepła topiącym metal jest łuk plazmowy jarzący się między elektrodą, a materiałem obrabianym.Przed utworzeniem głównego łuku plazmowego może być wytwarzany łuk pilotażowy (pomocniczy), który jarzy się między elektrodą, a dyszą plazmową. Duża gęstość energii cieplnej charakteryzująca łuk plazmowy umożliwia prowadzenie cięcia z prędkościami dochodzącymi do 10 m/min. Prędkość cięcia oraz przebijalność blach uwarunkowana jest głównie parametrami prądowymi łuku plazmowego oraz gatunkiem i grubością ciętego metalu. Stosowane obecnie źródła plazmy umożliwiają przebijanie blach ze stali niskowęglowych o grubości do ok. 60 mm. W przypadku cięcia stali nierdzewnych, kwasoodpornych itp. przebijalność spada o ok. 20%. Łuk plazmowy generowany jest przez źródło plazmy. Źródła plazmy stosowane przy cięciu zmechanizowanym umożliwiają uzyskanie wysokiej jakości krawędzi ciętego metalu m.in. poprzez zastosowanie dodatkowych gazów wirujących, których zadaniem jest dodatkowe zawężenie łuku plazmowego w plazmotronie. Stosowane powszechnie gazy plazmowe i wirujące to przy cięciu stali niskowęglowych: powietrze i tlen, przy cięciu stali nierdzewnych azot i mieszanki argon/wodór/azot.